جزوه آبیاری
یکی از جالب ترین تجربه های من زمانی اتفاق افتاد که برای مطالعه شیوه های سنتی کشاورزی به یک روستای قدیمی سفر کردم در آنجا کشاورزان هنوز از کانالهای خاکی باریکی استفاده میکردند که نسلها پیش ساخته شده بود و هر خانواده مسئول بخشی از مسیر آب بود وقتی با آنان صحبت کردم فهمیدم که بسیاری از قواعد تقسیم آب به صورت شفاهی منتقل شده است اما در کنار آن یک نوشته قدیمی نیز وجود داشت که میان اهالی دست به دست میشد و آن را جزوه آبیاری مینامیدند این نوشته مجموعه ای از تجربه های محلی درباره زمان مناسب آبیاری جهت حرکت آب و روش جلوگیری از هدررفت بود دیدن این ترکیب از دانش محلی و تجربه عملی برایم بسیار الهام بخش بود زیرا نشان میداد که حتی بدون تجهیزات مدرن نیز میتوان با دقت و همکاری یک سیستم پایدار ایجاد کرد و همین موضوع سبب شده بود که زمینهای آن روستا سالها حاصلخیز باقی بماند