کتاب جهان هستی هوایت را دارد
گابریل برنستین در جهان هستی هوایت را دارد از زاویه ای متفاوت به آرامش نگاه می کند او آرامش را نتیجه فرار از مشکل نمی داند بلکه آن را حاصل تغییر رابطه انسان با ترس معرفی می کند این کتاب می گوید مشکل اصلی اغلب خود رویدادها نیستند بلکه برداشتی است که ذهن از آن ها می سازد وقتی این برداشت ها با نگرانی و بی اعتمادی همراه شوند تجربه زندگی سنگین تر می شود اما اگر فرد یاد بگیرد با آگاهی بیشتری به افکارش بنگرد و آن ها را حقیقت مطلق نداند فضایی تازه برای تنفس درونی ایجاد می شود نویسنده با لحنی مهربان خواننده را تشویق می کند به جای جنگیدن دائم با آینده کمی به اکنون برگردد و نشانه های حمایت را در اطراف خود ببیند در نتیجه این کتاب برای کسانی که می خواهند هم از نظر روانی سبک تر شوند و هم بعدی معنوی به زندگی خود بدهند اثری مفید و دلنشین به شمار می آید